แบบการเรียนรู้ หรือรูปแบบการเรียนรู้ หรือลีลาการเรียนรู้ มาจากคำภาษาอังกฤษว่า
“Learning Style” ซึ่งตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีนักการศึกษาและนักจิตวิทยาให้ความสนใจกับแบบการเรียนรู้ของผู้เรียนเป็นอย่างมาก
โคล์บ (Kolb, 1985, p. 25) กล่าวว่าแบบการเรียนรู้คือผลของเครื่องมือทางพันธุกรรม
ประสบการณ์เดิม และความต้องการของสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน ทำให้เกิดการเรียนรู้คือ
ประสบการณ์เชิงรูปธรรม การสังเกตอย่างไตร่ตรอง การสร้างมโนทัศน์เชิงนามธรรม และการ
ทดลองปฏิบัติ
ดันน์และดันน์ (Dunn & Dunn, 1993, p. 44) ให้ความหมายว่าแบบการเรียนรู้เป็นสิ่งเร้าที่ มีผลต่อความ สามารถของคนแต่ละคนในการรับและเก็บสะสมข้อมูล ค่านิยมข้อเท็จจริง หรือ มโนคติต่างๆ
แคนฟิลด์ (Canfield, 1992, p. 1) กล่าวว่าแบบการเรียนรู้หมายถึง ลักษณะประสบการณ์ ทางการเรียนที่ผู้เรียนชอบมากที่สุด เป็นองค์ประกอบทางด้านอารมณ์ และความรู้สึกที่จูงใจให้ ผู้เรียนตั้งใจเรียนและปฏิบัติได้อย่างดีที่สุดในรายวิชาที่ตนเรียนหรือในการฝึกอบรม
